^{دوستـــــــــــــــــــــــــــــــــــت دارم}

حال معشوق

         پرستو در دلم آواز سر داد 

      مرا از عشق وشيدايی خبر داد

      بگفتا ای عزيز خود شناسی   

  چرا از حال معشوقت نپرسی

 تو که از يار خود غافل نبودی   

 تو که از وصف او حرمان نبودی

 تو که عشقت همه دشت و دمن را

 همه ماه و زمين و کهکشان را

 تو که پندت همه پير و جوان را

 همه دفتر همه ديوارها را

      تو که در آسمان جز او نبينی     

 تو که در آفتاب رويش بديدی

        بگفتا من به يارم عشق دارم      

  من از هجرش دمی آسان نخوابم

          اگر بينی که از عشقش چو نالم      

 اگر در شرح او بی تاب هستم

                بدان از دوريش تابم رميده           

 که جان و روح را از ياد برده

                       بدان در عشق او بی انتهايم                

 بدان از مهر او بيمار گونم

باز هم این اتاق سوت و کور...نسیم گرم...چشمان منتظر...لبهای بسته...پاهای خسته...قلبی شکسته...نفسی که به آه کشیدن شباهت دارد...گلویی که بغض راه آن را بسته...افکار گیج کننده...

من کیستم؟ 
                        جز کسی که تا می توانست منتظر ماند... 

دوستان عزيزبانظراتتون منوياری بدين